Dit is waar on wings of blood over gaat:
Ik ben Medra Pendragon – de laatste drakenrijder. Het grappige is dat er geen draken meer zijn. Geen enkele. Maar op de een of andere manier heeft dat de vampiers er niet van weerhouden om mij gevangen te nemen. Nu zit ik vast op Bloodwing Academy, waar de adelbloeden de macht hebben. En een doemgeborene zoals ik? Wij zijn er slechts om te dienen.
Maar dat is nog niet het ergste: het ergste is Blake Drakharrow. Kil, arrogant en veel te knap. Hij kwelt me al sinds we elkaar kennen, en nu zijn we, dankzij een of ander eeuwenoud ritueel, verloofd. Hij doet alsof ik van hem ben, maar ik ga niet zonder slag of stoot ten onder. Bloodwing is niet zomaar een school – het is een slagveld; adelbloeden vechten om de macht. En als je zwak bent? Dan ga je eraan.
Tussen dodelijke competities, leugens en een draakvormig geheim dat boven mijn hoofd hangt, moet ik alleen maar zien te overleven. Simpel, toch? Alleen begin ik te denken dat het echte gevaar niet de academie is, maar het wezen waar ik langzaam in verander door dit verdomde machtsspel.
Ze denken dat ze me kunnen beheersen. Ze denken dat ze me kunnen gebruiken. Maar ze hebben geen idee wie ze binnen hebben gelaten.
Dit is wat ik van On Wings of Blood vond:
On Wings of Blood is het eerste deel in een fantasyserie van Briar Boleyn.
Dit boek stond al een hele tijd op mijn TBR en eerlijk gezegd was dat niet alleen vanwege het verhaal. Alleen al de vormgeving maakte dat ik hem ontzettend graag aan mijn boekenkast wilde toevoegen. En toen ik hem eindelijk in handen had, wist ik weer precies waarom.
Want hoe prachtig is deze uitgave? De cover is al een plaatje op zich, maar de echte verrassing is de naked cover. Ik blijf het geweldig vinden wanneer een uitgever zoveel aandacht besteedt aan de vormgeving van een boek, en bij On Wings of Blood is dat absoluut gelukt.
Toen ik eenmaal begon met lezen, moest ik wel even inkomen. Er wordt een compleet nieuwe wereld geïntroduceerd en het duurde voor mij een aantal hoofdstukken voordat ik echt mijn draai had gevonden. Gelukkig was dat het meer dan waard, want hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe meer ik erin werd gezogen.
Wat Briar Boleyn wat mij betreft ontzettend goed doet, is het uitwerken van haar personages. In het begin leer je ze rustig kennen, maar gaandeweg krijgen ze steeds meer diepgang. Daardoor leefde ik ook steeds meer met ze mee. Hun onderlinge dynamiek, de ontwikkelingen die ze doormaken en de keuzes die ze maken zorgden ervoor dat ik steeds nieuwsgieriger werd naar hoe het verhaal verder zou gaan.
Ook de fantasywereld vond ik erg tof. Er hangt continu een mysterieuze sfeer en er gebeuren genoeg dingen om je nieuwsgierig te houden. Steeds als ik dacht dat ik wist waar het verhaal naartoe zou gaan, kwam er weer iets waardoor ik opnieuw begon te twijfelen.
Toen ik eenmaal goed in het verhaal zat, wilde ik eigenlijk alleen nog maar doorlezen. Hoofdstuk na hoofdstuk werd ik steeds nieuwsgieriger en voor ik het wist was ik alweer veel verder dan gepland.
On Wings of Blood is wat mij betreft een aanrader voor fantasyliefhebbers die houden van een verhaal waarin je langzaam steeds dieper de wereld wordt ingetrokken en waarin de personages echt de tijd krijgen om zich te ontwikkelen. Het vraagt misschien even wat geduld aan het begin, maar dat wordt uiteindelijk zeker beloond.
En laten we eerlijk zijn... alleen al voor die prachtige uitgave en die geweldige naked cover verdient dit boek een plekje in de boekenkast.
Maak jouw eigen website met JouwWeb